Odwadniacz pływakowy SK51 DN20 Δpmx 14 Bar

Opis

 

Korpus

Elementy wewnętrzne i pływak

Rodzaje przyłącza

WARUNKI EKSPLOATACYJNE

Maks ciśnienie robocze (PMO)

Maks temperatura robocza (TMO)

Maks różnica ciśnień (Δp)

Wydajność

Żeliwo sferoidalne ggg40.3

Stal nierdzewna AISI 304

Kołnierzowe i gwintowane

 

16 bar

250 °C

Δpmx 14 bar

Do 300 kg/h kondensatu

Odwadniacze typu pływakowo- dźwigniowego.

Ta odmiana jest bardzo szeroko rozpowszechniona w instalacjach parowych i nazywa je potocznie „ garnkami kondensacyjnymi”

Konstrukcja tego odwadniacza składa się z korpusu, zwykle żeliwnego z termostatem odpowietrzającym oraz pływakiem. Pływak wykonany jest w postaci kuli ze stali nierdzewnej połączonej zespołem dźwigni z zaworem. Niektóre konstrukcje są dodatkowo wyposażone w termostatyczne systemy odpowietrzające. Odwadniacze tego typu stosowane sa w przypadkach , gdy masa skroplin powstających w instalacji jest dosyć duża i zachodzi potrzeba ciągłego jej odwadniania. Podkreślić należy, że urządzenia te odprowadzają skropliny praktycznie w temperaturze pary i nie muszą być one odpowiednio schłodzone, jak to w przypadkach odwadniaczy termostatycznych i bimetalicznych.

Zalety odwadniacza pływakowego

– zapewnia odprowadzenie kondensatu w temperaturze pary – wybiera się go w zastosowaniach, gdzie prędkość kondensacji jest duża w stosunku do zainstalowanej powierzchni grzejnej,

– może przenosic duże i małe obciążenia równie dobrze, gwałtowne zmiany cisnienia nie wpływają na skuteczność działania

– wykonanie ( odmiana) ze śluzowym zaworkiem upustowym pary jest przydatne w instalacjach, gdzie zdarzają się korki parowe,

Wady odwadniaczy pływakowych

– pływak kulisty i mieszek termostatyczny sa wrażliwe na uszkodzenia spowodowane uderzeniem wodnym,

– nie można ich używać do pary przegrzanej,

– typ pływakowy może zostać uszkodzony przez zamarzniecie i w przypadku zabudowy zewnętrznej, należy go dobrze izolować cieplnie,

Jedną z wad odnoszących się do wszystkich typów odwadniaczy mechanicznych jest fakt, że dobór otworu upustowego zależy od nacisku pływaka i cisnienia pary. Nacisk pływaka jest stały, zatem jeśli rośnie ciśnienie pary, dopuszczalna wielkość otworu obniża się,tak więc w praktyce odwadniacze mechaniczne muszą mieć rózne wymiary gniazd zaworów/ dla różnych ciśnień. Na przykład typoszereg oddzielaczy ma rózne średnice otworów dla ciśnień: do 4,5 bar, do 10 bar, do 14 bar itd.